NEMO Sience Museum

Vroeger was ik al een nerd. Maar ik was dat stiekem. Met mijn museumjaarkaart, fietste ik vanaf mijn 12e alle musea in Amsterdam af. Soms wel 2 keer naar hetzelfde museum omdat ik achteraf bedacht dat ik iets niet goed onthouden had. Er waren een paar uitzonderingen waaronder NINT. Hier ging ik veel vaker naar toe om elke keer weer iets nieuws uit te vinden. NINT, het Nederlands Instituut voor Nijverheid en Techniek is de voorloper van het huidige Nemo Science Museum. Zalen volgestouwd met apparatuur waar je aan mocht komen. Een heuse ponskaart-machine waar je je eigen naam kon ponsen. En een kamer gevuld met 1 computer die waarschijnlijk minder vermogen had dan mijn telefoon.

Those where the days!

Voor Goede vrijdag plan ik een bezoek in om samen met het kleinkind te kijken hoe het met de toegankelijkheid van dit wetenschapsmuseum staat.
Als ik op de site zoek naartoegankelijkheid, lees ik dat de toegankelijkheid van de website en het museum als één van de eerste in Nederland, aanzienlijk vergroot is voor mensen met een visuele beperking.

De site is, wat toegankelijkheid betreft, helaas niet goed bijgehouden. Foto's blijven stil. Er wordt niet verteld wat er te zien is. Ook de naam van de foto wordt niet genoemd. Dat is jammer. Bij het bestellen van twee kaartjes binnen een tijdslot, lukt dat niet zonder ook mijn 14x vergroting te gebruiken. Mijn spraak blijft namelijk stil als ik met de muis over een tijdslot schuif. Bij een klik krijg ik wel respons maar dat betekent dat je voor dat tijdstip gekozen hebt zonder te weten welk tijdstip dat is.

Bij het op naam zetten van de kaartjes is het niet anders. De velden die je moet invullen heten allemaal 'naamloos invoerveld'. Je kunt goed met de tab-toets door het bestelformulier heen tabben om het alsnog met de ogen in te vullen. Verder wordt vrijwel alles benoemd, behalve dan de 'Naamloos aangepaste besturingselementen'. Ik kan je niet vertellen wat dat moet zijn want dat heb ik niet kunnen achterhalen. Maar ook in NEMO heeft een begeleider op vertoon van een begeleiderskaart, gratis toegang.

Net als in het Rijksmuseum wordt gebruik gemaakt van de eZwayZ-app en die ken ik! De ellenlange handleiding is inmiddels vervangen door een quick-start en dat scheelt aanzienlijk. Als tip wil ik wel aanraden om deze thuis alvast te doorlopen. Dat scheelt veel tijd in het museum.

Here we go

Het kleinkind en ik vallen met de neus in de bloemen. Het Tulpenfestival is aan de gang! Op het gratis toegankelijke dak, staan verschillende bakken gevuld met kleurrijke bloemen. Samen beklimmen we de 147 treden en genieten van het uitzicht over het centrum van Amsterdam. Via het restaurant op de 5e etage van het

museum, kun je ook naar binnen. Het tijdslot blijken we hier helemaal niet nodig te hebben. Er is ook niemand om onze kaartjes te scannen, maar dat levert geen probleem op.
Beneden aangekomen, moeten we echter wel weer via de kaartjes-suppoosten naar de garderobe. Alle medewerkers zijn trouwens erg alert. Er wordt meerdere malen hulp aangeboden zodra zij zien dat ik vertwijfeld rondkijkt en/of als zij zien dat ik met een herkenningsstok loop. Petje af!!!

Terug op de eerste verdieping zien we als eerste De Kettingreactie. NEMO biedt de mogelijkheid om iemand te laten vertellen wat er bij de kettingreactie gebeurt als je dat zelf niet (goed) kunt zien. Maar ik heb die niet nodig want ik heb mijn eigen nerd bij mij. Jammer genoeg was er geen medewerker bij de workshop  'bouw je eigen kettingreactie'-zaal te vinden.

Hier kunnen wij zelf een kettingreactie maken. Het geheel wordt Workshop genoemd maar dat is volgens mij niet een goede aanduiding als je het zonder hulp van experts moet doen.

De eZywayZ-app heb ik (weer) niet optimaal kunnen gebruiken. Bij elk experiment heb ik de mogelijkheid om te horen wat er op de beschrijving staat; hoe het experiment er uit ziet en wat je kunt doen bij dit experiment. Het kleinkind heeft alleen oog voor de de kettingreactie. Die hebben we dan ook 3 keer gezien ...
Tussendoor hebben we een aantal experimenten kunnen doen. Maar de app moet weten waar je bent om je iets te kunnen vertellen over het object waar je bij staat. Als je in een museum rechtstreeks van object naar object loopt, is dat geen probleem. Je bepaalt in het begin je positie om daarna langs alle objecten te lopen. Alleen als je achter een zesjarige aan loopt, tussen heel veel andere kinderen door, dan is de app niet handig. Het elke keer opnieuw laten bepalen waar je bent, wordt erg frustrerend. Volgende keer toch maar alleen dit heerlijke museum doen.

Is NEMO net zo toegankelijk als zij zelf op de website beweren? Nee en Ja
Nee, omdat de website geen alt-teksten heeft. Deze worden door de spraaksoftware gebruikt om te laten weten wat er op de foto's te zien is.Ook de invulvelden zijn zonder oog-assistentie onhandig in te vullen.
Ja, omdat het museum en de medewerkers goed toegankelijk zijn. Met hun hulp en met de app, maken zij het een feestje. Er is bij het programmeren van de eZywayZ-app bewust door NEMO gekozen om geen vaste routes aan te geven waarlangs je kunt lopen. Hier is voor gekozen om je de gelegenheid te geven om zelf je ontdekkingstocht te maken. Helaas is dat niet handig als je samen met een kind door een toch al druk museum loopt. Maar mensen met wat meer geduld, kunnen het vast wel opbrengen om de app steeds weer je locatie te laten bepalen.