Museum Tot zover, Amsterdam

Dit keer ben ik anders te werk gegaan. Geen vooronderzoek, geen speurtocht op de website of ergens info inwinnen. Gewoon zoals de meeste mensen, spontaan naar een museum.
Ok, niet helemaal spontaan. Mijn vriendin/jongste zusje, wilde voor haar studie over rouwverwerking, graag naar dit museum. Ongeveer een half uur voor vertrek werd ik van ons doel op de hoogte gesteld. Dus volledig onvoorbereid gaan we samen op pad.

Here we go!

Het museum Tot Zover is gevestigd op de NieuweOosterbegraafplaats. Het parkeerterrein waar ook het museum gebruik van maakt, is groot en behoorlijk gevuld. Maar helaas komen de meeste mensen voor iets anders dan het museum.
Na een prachtige wandeling over de begraafplaats, komen we bij de voormalige entree van het complex aan.

Het museum is gevestigd in een laag, nieuw gebouw dat tegen de voormalige directeurswoning is aangebouwd. De balie van het café is ook de balie van het museum.
Natuurlijk vraag ik direct naar de toegankelijkheid. “Nee, we zijn moeilijk toegankelijk voor rolstoelen,” zegt de medewerker beschaamd. Ik kan haar gerust stellen, ik ben alleen maar slechtziend.

Wij krijgen een audiotourkastje overhandigd en zij loopt met ons mee naar binnen.

Er is voor de tijdelijke tentoonstelling van Aat Veldhoen, een boekje beschikbaar waarin de zaalteksten in grootletter gedrukt staan. Dit dekt voor veel slechtzienden al de lading.

Na een uitleg over de indeling van het museum stappen mijn vriendin en ik de eerste zaal binnen. Het oogt rommelig maar het blijkt heel goed ingedeeld te zijn. Objecten op de grond staan vaak op een kleed wat het contrast, dus er niet tegen aan schoppen, verhoogd. De schilderijen zijn prachtig. En dat geldt ook voor de audiotour. De kastjes waarbij het audioscannertje gehouden moet worden, zijn heel goed aangegeven. De stem vertelt over het schilderij. Daardoor worden details die ik mis, minder belangrijk. Deze man kan werkelijk mooi schilderen. Ook de foto’s die zijn dochter van Aat en zijn werkruimte heeft gemaakt, zijn een lust om naar te kijken.

Alle ruimtes krijgen een goede beschrijving via de audiotour. Sommige verklaringen zijn, voor mij, wat aan de lange kant. Door op A, B of C te drukken, kun je de verdieping in gaan. Eigenlijk is dat het enige waar ik tegenaan loop. Maar dat lijkt mij eenvoudig op te lossen.

Begrafenisrituelen door de eeuwen heen en bij verschillende culturen worden goed uitgebeeld en via het kastje om mijn nek, goed verklaard. Er zijn kleine hoorspelen, uitleg van kunstenaars of andere experts.Een kleine foto van een overleden meisje wordt door haar ouders toegelicht. Dit is wel heel aangrijpend maar vooral ook mooi. Kortom, dit museum is een lust voor het oog en oor!!!

Terug bij de balie, krijgen wij na een kleine lunch het advies om ook over de begraafplaats te wandelen. Ook hierbij biedt de audiotour uitkomst.
Helaas was men vergeten om ook de ondersteunende plattegrond mee te geven. Hierdoor hebben we genoten van een groot deel van de Nieuwe Oosterbegraafplaats maar hebben wij ook een deel van de audiotour gemist. Vraag dus naar de plattegrond!

Terwijl ik bij terugkomst vertelde dat ik een blog ga schrijven over dit museum, raakten we in gesprek met een vaste bezoeker. Een heer, gekleed in pantalon, overhemd en singlet. Hij bezoekt vrijwel dagelijks het graf van zijn vrouw op de Ooster. Gedrieën liepen we op, richting parkeerplaats, naar het graf. Zij ligt op een mooie plek tegenover oud- burgermeester Eberhardvan der Laan en naast Johannes van der Waaks (Nobelprijswinnaar Natuurkunde 1910). Nu kan ik ook schrijven over rondleidingen die je over de begraafplaats kunt krijgen en over het Arboretum  maar ik probeer mij te beperken tot het museum.

Is museum Tot zover net zo toegankelijk als zij zelf denken? Dat weet ik eigenlijk niet.
Voor mij was het in ieder geval goed toegankelijk. De exposities zijn goed ondersteund door de audiotour. De kleine bordjes met uitleg, heb ik eigenlijk overgeslagen om dat deze niet noodzakelijk zijn voor een goede museumbeleving. De grotere borden zijn zeer goed met Seeing AI te doen. Met deze app maak ik een foto van de tekst waarna deze wordt voorgelezen.

Rolstoelgebruikers hebben inderdaad wat moeite om het pand in te komen. Maar de vriendelijke medewerkers steken naar alle waarschijnlijkheid al een helpende hand toe voordat je hebt bedacht dat dat nodig is. En de enige trap binnen het museum heeft een kleine rolstoellift naast zich. Het enige nadeel dat ik kan bedenken is dat het museum ver buiten het centrum ligt. Maar is dat echt een nadeel…?