Het Rijksmuseum Amsterdam

 

Het Rijksmuseum (het Rijks)

Welke Amsterdamse fietser kent het niet? Het Rijksmuseum. Een prachtige tunnel waardoor je van de Mauritskade naar het Museumplein rijdt. Het enige probleem

dat je tegenkomt zijn de vele museumbezoekers die als een kip zonder stok heen en weer over het fietspad en de stoep lopen op zoek naar een glimp van het interieur en de ingang. Maar laat ik nou wel een stok hebben!

Volgens een insider is het Rijks super toegankelijk en dat wil ik ook gaan proberen.
Dus ik bereid me voor om het gebouw, om de tunnel heen, te gaan bezoeken.

Bellen naar het Rijks om te vragen hoe toegankelijk zij zijn, is niet echt  envoudig. Gelukkig wordt er op de site van het museum duidelijke informatie gegeven over hoe toegankelijk zij denken te zijn. Helaas moet ik wel aardig doorklikken om bij de info te komen. Het lukt mij trouwens niet om het juiste pad opnieuw te reconstrueren maar dit is de URL: Toegankelijkheidspagina.

Door op deze pagina verder te klikken kun je de handleiding eZwayz (9 pagina's!!!) vinden om de benodigde eZwayZ-app te installeren. De app is overigens alleen te gebruiken op een IOS-device en de link in de handleiding naar de appstore werkt niet. Hierbij dus alsnog De Link. LET OP: de app moet wel worden ingericht met hulp van een ziende.....(bron: handleiding) Ik doe het met mijn 5-8% natuurlijk zelf en de instructievideo is behoorlijk duidelijk. Wel is het handig om de VoiceOver van de telefoon aan te zetten. Aan jou de keuze. 
Na het online bestellen van een toegangskaartje, besluit ik ook om de Rijksmuseum-app te downloaden. Als Android gebruiker ben je sowieso daarop aangewezen.
De audiotour kost €6,50 maar je moet wel steeds de oortjes van je telefoon en de audiotour wisselen.

Here we go!

Na een kleine wandeling vanaf Metrostation Vijzelgracht, kom ik aan bij het Rijksmuseum. Mijn

museumjaarkaart wordt gescand en na het controleren van mijn tas, mag ik het museum in. Reserveren was dus niet nodig.
Ik geef mijn jas af bij de gratis garderobe en loop naar de infobalie. Hopelijk kunnen zij mij daar verder helpen met de eZwayZ-app. Helaas werkt de medewerker die ik om hulp vraag nog niet zolang bij het museum en kent zij de app niet. Voor vragen kan ik waarschijnlijk beter naar de multimedia-balie. Ik besluit om het maar eerst zelf te proberen.
De app geeft aan welke kant je op kunt lopen om bijvoorbeeld de tour met hoogtepunten van het Rijksmuseum te volgen. Gelukkig weet ik dat je eerst rechtdoor, door de hal, moet en dan langs de muur terug moet lopen om bij de ingang te komen. De app weet dat niet en vindt het vervelend dat ik mijn eigen weg loop.

Ook na de ingang zegt de app mij een lichte bocht naar rechts te nemen voor de lift. Maar onder de trappen vind ik geen lift. EzwayZ geeft met een locatiesymbool aan dat dat de plek is voor informatie.
In de grote hal op de 2e verdieping gaat dit goed maar in de eregalerij is de app helemaal de weg kwijt.
Je moet dichtbij het locatiesymbool zijn, dat op het scherm wordt weergegeven, om de info te horen over een schilderij. In een druk museum, kan dat wat problemen opleveren. Ik wil geen afbreuk doen aan de app want er is duidelijk erg veel tijd ingestoken. Maar als ik bij het melkmeisje van Vermeer sta, wordt er informatie over het Sint-Nicolaasfeest van Jan Steen gegeven, dat in een heel andere inham hangt. Flink gefrustreerd omdat ik blijkbaar niet overweg kan met de app, vraag ik een medewerker mij te helpen. Zij ziet dat er informatie over

het melkmeisje beschikbaar is bij het schilderij Stilleven met kazen van Floris van Dijck, opnieuw in een andere inham. En dat verhaal had ik al bij dit schilderij in de eerste inham gehoord.
Beschrijven is een groot woord. Er wordt waarschijnlijk verteld wat er op het kaartje naast het schilderij staat, want de tekst is niet echt beschrijvend zoals audio-discriptie beschrijft. Zo wordt er meerdere keren verteld dat je op bepaalde details moet letten. Tja.
Met SeeingAI-app de teksten bij de schilderijen voor laten lezen is ook geen optie omdat het te druk is om een goede foto van het kleine kaartje te maken.

Mijn frustratie en tranen wegslikkend, besluit ik toch maar naar de multimedia balie te gaan om daar hulp te vragen. Per slot van rekening zou daar ook de reliëf maquette van het museum te vinden moeten zijn (niet gezien trouwens). 

Maar ook daar kent de medewerker de app niet. Ook kan zij op de website niet vinden hoe de toegankelijkheid van het museum werkt en zij verwijst mij weer naar de infobalie.Bij de infobalie zit nu een andere medewerker en ook deze kent de app niet. Hij laat mij weten dat hij bij de de-briefing van die middag wel zal laten weten dat dit een gemis is en met het e-mailadres van de toegankelijkheidsmedewerker op zak, ga ik weer huiswaarts.

Is het Rijks net zo toegankelijk als zij zelf denken? NEE.
Maar ik hoop dat dit komt doordat ik te lui was om de mega handleiding van de app door te worstelen.

TIP: vermijd de trapleuningen!!! De onderkant is werkelijk te ranzig.

NB: Ik heb een hele fijne reactie  van het Rijksmuseum gekregen. 
Om met het laatste te beginnen, de trapleuningen worden aangepakt!!!
Het lijkt erop dat er 2 verschillende functies binnen de EZywayZ-app zijn om een voorwerp te kunnen "zien". Er zijn twee voorlees opties: De tekst die naast de schilderijen hangt en een daadwerkelijke beschrijving. Deze laatste heb ik gemist omdat ik na 1 pagina van de lange handleiding al besloot om het allemaal zelf uit te zoeken. Aan deze lengte gaat waarschijnlijk ook gewerkt worden. Net als aan de  niet werkende links.
Bij het inwerken van nieuwe collega's gaat ook meer aandacht gegeven worden aan de toegankelijkheid.

Over een half jaar ga ik het opnieuw proberen! 

Het Allard Piersonmuseum Amsterdam

Het Allard Piersonmuseum Amsterdam (APA)

Al vanaf de lagere school wilde ik geschiedenisleraar op zo een hoog mogelijke school worden. In de brugklas veranderde dit naar archeoloog. En dan natuurlijk wel archeoloog in Egypte!!!
Helaas kreeg ik vanaf mijn 13e last van toxoplasmose in mijn ogen en werd op mijn 17e de ziekte van Stargardt geconstateerd. Mijn droom ging niet door maar de liefde voor geschiedenis is er nog altijd. Daarom plan ik nu een bezoek aan het Allard Pierson museum in Amsterdam in.

Ik: Goedemiddag, Ik wil graag volgende week het Allard Pierson bezoeken maar ik ben slechtziend en vraag

mij af hoe toegankelijk jullie zijn voor mensen met een visuele beperking.
APA: Helaas niet zo goed. Voor de nieuwe tentoonstelling over glas is er wel een audiotour net als voor de tentoonstelling op de 3e verdieping over gips.
Ik: En voor de tentoonstelling over eten? Daar gaat het mij vooral om.
APA: Helaas is er voor gekozen om hier geen audiotour voor te maken. Er zijn wel filmpjes met interviews. Er zijn wel felle kleuren gebruikt voor de borden maar zij zijn waarschijnlijk niet goed leesbaar.
Ik: En voor de vaste tentoonstelling?

APA: Nee, helaas ook geen audiotour. Maar ik weet dat daar wel aan gewerkt wordt.
Ik: Oei, dan wordt het moeilijk. Want ik kom juist voor de tentoonstelling over eten in Amsterdam. Ik ben ook bezig met het schrijven van een blog over de toegankelijkheid van musea. Eigenlijk meer over de vraag of musea wel net zo toegankelijk zijn als zij zelf denken.
APA: Ja, ik schaam mij er haast voor dat ik moet zeggen dat wij niet echt toegankelijk zijn voor mensen met een visuele beperking.
Ik: Vind je het goed als ik wel mijn blog maak en dit er in zet?
(Er wordt duidelijk getwijfeld)
APA: Dat is niet aan mij maar ik denk dat het een goed idee is als ik jouw e-mailadres noteer en deze dan doorgeef aan degene die zich bezighoudt met de inrichting en educatie. Misschien kun je meedenken?
Ik: Dat is een goed idee (en ik geef mijn e-mailadres door). Ik zal dan wel mijn stukje schrijven maar voorlopig  niet publiceren. En we nemen afscheid.
Inmiddels is er weer contact geweest en heb ik naar aanleiding daarvan besloten toch deze post te publiceren.

Here we go

Het Allard Pierson museum is gevestigd in het voormalige kantoor van de Nederlandsche Bank. Het is een prachtig gebouw waarin tentoonstellingen samengaan met onderzoek van/door studenten van de Universiteit van Amsterdam.
Bij de kassa wordt mij duidelijk verteld waar de verschillende tentoonstellingen zich bevinden en waar ik een audiotour kan vinden. Voor het activeren hiervan, mag ik naar de info-balie er tegenover.

Ondanks de duidelijke aanwijzingen, ben ik bang om toch verkeerd te lopen. Er komt geen einde aan de gang waar de tentoonstelling over 'Amsterdam eet' moet zijn. Ik loop langs allerlei gesloten deuren maar uiteindelijk vind ik de ingang. Gewoon aan het einde van de gang.
Degene die ik aan de telefoon sprak, had gelijk: Er zijn kleurrijke borden waarop goed wordt weergegeven waar het onderdeel over gaat. Met mijn Seeing AI-app maak ik foto's en laat de tekst via mijn oortjes voorlezen.
Het is wel een gedoe want er zijn grote schermen waarop interviews worden afgespeeld.
De stemmen zijn niet luid dus ik friemel maar wat met de oortjes in en uit. Als de andere bezoekers praten, kan ik de stemmen van het scherm niet meer goed horen. Ik ga dus maar alleen verder met de app.
Op dit moment is er bij 2 tentoonstellingen wel een audiotour beschikbaar. En ik moet eerlijk zeggen dat deze

echt heel goed zijn. Niet alleen wordt er iets over de achtergrond van de voorwerpen verteld maar ook over hoe enkele voorwerpen er uit zien. Dit gebeurt in andere musea niet vaak en het is erg fijn als je geen details kunt zien.
Helaas is het wel zo dat het scanicoon niet altijd op dezelfde plek zit. Binnen één tentoonstelling zat het afwisselend links of rechts op de vitrine óf op de muur gemonteerd. Gelukkig werd het signaal wel tot op ongeveer een halve meter opgepakt waardoor ik met mijn audiotour-apparaatje ongeveer op navelhoogte, alle verhalen kon meepakken.
Van de vernieuwde vaste tentoonstelling heb ik door vermoeidheid niet veel gezien. Maar wat ik heb gezien, maakt een snel vervolgbezoek zeker de moeite waard!!!

Is het Allard Pierson net zo toegankelijk als zij zelf zeggen?
Ja. Maar zij zijn zeker goed op weg om hier iets aan te doen. Met de juiste voorlees-app is het museum bovendien redelijk goed toegankelijk. Dit doordat de overzichtsteksten, goed te fotograferen zijn. De uitleg bij d
e voorwerpen is slecht toegankelijk omdat de nummers in de vitrines (voor mij) niet leesbaar zijn. Maar wie weet.....

NB: Bij de inrichting van de verschillende tentoonstelling wordt, in samenwerking met diverse organisaties, gekeken naar de toegankelijkheid. Eind september is er weer een bijeenkomst van de werkgroep die zich hiermee bezighoud. Ik mag dan aanschuiven om mijn bevindingen toe te lichten.

Muaeum de Speeltoren

Waterlandsmuseum De Speeltoren

Bij dit museum ben ik vanaf begin jaren 90 ruim 25 jaar zelf suppoost geweest. De eerste 22 jaar in het oude gebouw en de laatste jaren in het nieuwe pand.
Dit gebouw is goed toegankelijk voor mensen in een rolstoel maar ik ben bang dat de toegankelijkheid verder nogal te wensen overlaat. Maar we zullen zien!

Waterlands museum de Speeltoren in Monnickendam (WMS)
Ik: Hallo, Ik wil graag museum de Speeltoren bezoeken maar ik ben visueel beperkt dus ik wil graag weten of dit mogelijk is.
WMS: Als u een museum jaarkaart heeft en niet te ver weg woont, kunt u het in ieder geval proberen.
Ik: Ja, beide.

WMS: Wij hebben in ons museum veel video's die kunt u dan wel beluisteren.
Ik: Maar de rest van het museum? Ik zie nog zo'n 5%, dus bordjes lezen is wel wat moeilijk.
WMS: Ja, dat is wel weinig. (na overleg met collega) Wij zitten met ons tweeën achter de balie. Ik kan voor u overleggen met onze supervisor. We kunnen dan kijken of er een rondleiding gegeven kan worden.
Ik: Dat zou prachtig zijn! 
Ik geef mijn telefoonnummer door en wordt een uurtje later teruggebeld.

WMS: Goedemiddag, ik begrijp dat u het museum wilt bezoeken maar dat dit niet zomaar gaat?
Ik: Ja dat klopt (en ik leg opnieuw mijn situatie uit)
WMS: Ja, wij hebben geen voorwerpen die u kunt voelen.
Ik: Dat hoeft gelukkig niet. Bovendien kan ik de bordjes niet lezen waarop staat dat ik dat kan doen. (en ik leg kort uit wat JMD voor mij inhoudt).
WMS: We kunnen regelen dat u een rondleiding krijgt. Het liefst doe ik dat zelf.
Ik: Dat zou helemaal fijn zijn! (en we spreken een datum af)

Here we go

Op de afgesproken dag, word ik vriendelijk ontvangen door de supervisor en de 2 baliemedewerkers. Dit museum is 'bekend' gebied voor mij en ik blijk de supervisor ook te kennen. Daarom heb ik een bril meegenomen die is bewerkt bij het revalidatiecentrum Looerf. Toentertijd gebeurde dit om mijn partner te laten ervaren hoe ik zie. Nu zet ik de bril regelmatig in om anderen een idee van macula degeneratie te geven. Na het kijken door mijn ogen gaan we naar de vernieuwde carillonzaal.
Ik krijg hier een uitgebreide uitleg over de nieuwe opbouw van deze zaal. En ook bij de wisseltentoonstelling krijg ik veel nieuwe informatie te horen. Vooral bij deze tentoonstelling is iemand die vertelt wat er te zien is, nodig.

Is het Waterlands museum de Speeltoren net zo toegankelijk als zij zelf denken? Ja en Nee.
JA: omdat het inderdaad voor een slechtziende alleen, veel pareltjes verborgen houdt.
NEE: omdat ik, dankzij mijn persoonlijke gids, heb kunnen genieten van het museum.

NB een persoonlijke rondleiding kost normaliter ca €30. Bezoekers met een begeleiderskaart, mogen hun begeleider gratis mee naar binnen nemen.
Verder gaat er op korte termijn gekeken worden hoe het museum ook voor mensen met een visuele beperking 'gezien' kan worden.