De startpagina van de website is bewegelijk. Dat wil zeggen dat er veel afbeeldingen op het scherm ronddraaien. De foto is weer verschoven voor ik goed heb kunnen focussen om te zien wat er voorbijschiet.
Als ik met de muis een foto aanklik, wordt er niets voorgelezen. Gelukkig wordt er wel per expositie besproken wat er te zien is zodat de foto’s bijzaak worden. Jammer.
Het vergrootglas waarmee je door de site kunt zoeken naar bijvoorbeeld rondleidingen, heeft de originele naam: Naamloos link. Maar op de zoekpagina zelf, is er wel een knop om alles voor te laten lezen. Deze knop is hilarisch! Een mooie vrouwenstem zegt “zoeken, zoeken naar”. Als ik dan een zoekopdracht geef en op de voorleesknop klik, verdwijnt de zoekopdracht en zegt de mooie stem weer “zoeken, zoeken naar”. De functie is er dus wel maar het doet hier niets. Dan maar tabben door de pagina (tab, tab, tab, etc.). Overal waar je op terecht komt, roept mijn spraaksoftware de naam van de kop waar het op staat. Heel handig want op deze
pagina heeft alles een naam en zo kan ik ook de zoekfunctie makkelijk vinden. Dit is op de pagina waar ik zit, de enige met de naam Naamloos.
Het is erg jammer dat de site niet goed toegankelijk gemaakt is met alt-teksten. Deze beschrijven in woorden een afbeelding of een icoon zodra de muis, in combinatie met spraaksoftware, over de afbeelding gaat. Bij een museum dat gaat over design, is het een mooi idee om het design ook in het ontwerp van de website te verwoorden voor mensen die het niet (goed) kunnen zien.
Net als vele andere sites, is ook deze website niet inclusief.
Het museum doet haar best om voor iedereen toegankelijk te zijn. Na even zoeken zie ik dat mijn begeleider gratis toegang heeft en een hulphond ook mee naar binnen mag. Verder vind ik het volgende: “Visuele
beperking: De teksten in alle tentoonstellingen hebben een hoog contrast. Als je (bijna) niets kunt zien, kunnen wij je spijtig genoeg, geen volwaardige ervaring bieden.”
Ik ga dus toch maar bellen om te vragen wat zij daar mee bedoelen.
Met een lijstje bij de hand zodat ik vragen kan stellen over
wat zij verstaan onder Goed contrast en hoe groot de tekst dan is, bel ik het
museum.
Designmuseum(DM): Goedemiddag. Designmuseum met …
Ik: Goedemiddag, met Marjan. Ik wil binnenkort naar het Designmuseum voor de
tentoonstelling over Jamie Reid. Ik ben slechtziend. Ik zie op jullie website
dat alle tekst met goed contrast is weergegeven. Maar hoe groot is die tekst
dan?
DM: Die tekst is er niet.
DM: Alle werken zijn groot geprint en vrij interpretabel.
Ik: Hoe moet ik mij dat voorstellen?
DM: Alles is groot geprint. Groter dan posterformaat en wij hebben ervoor gekozen om er geen tekst bij te zetten zodat u zelf kunt bedenken wat u ziet.
Ik: Dat scheelt. En ik zie dat er ook rondleidingen zijn. Zijn die er ook specifiek voor deze tentoonstelling?
DM: Op zaterdag en zondag zijn er gratis ‘instap-rondleidingen’ maar die zijn er voor de tentoonstelling over Vorm en Vaderland. Voor de tentoonstelling van Jamie Reid helaas niet.
Ik: Dank voor de info. Ik kom specifiek voor deze expo dus ben al heel blij met de grootte van de prints.
En dus ga ik online de kaartjes bestellen. Maar helaas is ook deze functie niet toegankelijk als je met spraak
werkt. Het is mogelijk om met de tabtoets langs de verschillende velden te tabben. Maar er wordt alleen een instructie over het kiezen van bepaalde tickets voorgelezen en daarna volgt bij elke tab “00”. De naam van de ticket wordt helaas niet uitgesproken. Dan toch maar met mijn ogen lezen wat ik bestel.
Het formulier om mijn adresgegevens in te vullen is niet veel beter. Ik tab van het ene “Naamloos invoerveld” naar het volgende “Naamloos invoerveld” zonder te weten wat daar nu ingevuld moet worden. Dus ook hier vul ik het formulier dan maar weer in met mijn 16x vergroting. Dat werkt helaas toch beter …
Met de tickets in de mailbox rijden we naar Den Bosch.
Het moderne museum staat in het prachtige museumkwartier. Ik
wist niet dat Den Bosch zo mooi is.
Aan de grote balie word ik doorverwezen naar een kleine balie om mijn kaarten
te laten scannen. Mijn tas kan ik kwijt in een kluisje dat voorzien is van een
sleutel. Heerlijk, dan kan ik zelf mijn kluisje weer openen want een cijferslot
is, met die prigelcijfertjes, niet te doen.
Na het scannen van mijn museumjaarkaart en het gratis ticket van mijn partner,
gaan we naar de 2e verdieping waar ons doel ligt.
Inderdaad, de meeste afbeeldingen zijn mega goot en hangen
aan de muren. Ook staan er een aantal tipi’s verspreid over de ruimte. Een
suppoost vertelt dat deze afkomstig zijn van een eerdere tentoonstelling van
Jamie Reid. Hij was zelf geen punker maar stond wel achter hun ideologie. Zijn
achtergrond was meer spiritueel en dat vind je dan ook terug in de tipi’s.
Buiten de tent in de centrale hal, kun je elke tipi in. Op de film die in een
kleine ruimte vertoond wordt kun je ook een (8 mm?) film zien waarin mensen met
maskers en lange gewaden dansen.
Op lage banken zijn pamfletten te zien met daaronder een jaartal waarin het gemaakt is. Ook hier staat, buiten
De trappen zijn trouwens prima. Zowel naar boven als naar beneden is het verschil tussen de treden goed zichtbaar en de trapleuningen zijn aan de onderkant schoon. Helaas zijn de treden die voor de ingang van het
museum liggen, minder goed zichtbaar. Ik mis bij het verlaten van het museum de bovenste trede omdat ik deze niet als trede herken. Maar daarmee ontpopt mijn partner zich ook als reddende engel.
Is het Designmuseum net zo toegankelijk als zij zelf denken?
Niet echt. Een deel van het tentoongestelde materiaal is inderdaad erg groot
geprint en daardoor ook voor mij goed zichtbaar. Maar de vele stukken op de
lage banken zijn dat niet. Ook in dit museum heb ik dus veel gemist ondanks het
feit dat er gezegd werd dat alles vergroot was.
De suppoost op de zaal geeft, indien gevraagd, veel extra informatie. Maar het
behoort niet tot haar taak om mij persoonlijk rond te leiden. Eigenlijk best
jammer want zij heeft veel kennis en vertelt goed.
Het blijft jammer dat je als bezoeker met een visuele beperking zelfs niet bij
de punk terecht kunt.
